Met het sluiten van de zeecontainer afgelopen woensdag, is de verzending van de eerste 250 boeken nu gegarandeerd.
Als onderdeel van een grote zending goederen voor verschillende goede doelen met bestemming Paramaribo, hebben we opnieuw kosteloos via een particulier initiatief een stap in de richting van de vernieuwde bibliotheek kunnen zetten. Over zo’n 5 weken zullen deze aankomen in de haven van Paramaribo en zal voor verder transport naar Apoera gezorgd worden.
woensdag 22 september 2010
Fantastische donatie Probiblio
Enorm verrast werden wij door de donatie van meer dan 500 lees- en informatieve boeken voor verschillende leeftijden die de Probiblio vestiging in Hoofddorp heeft gedaan. Het totaal aantal boeken voor de schoolkinderen in Apoera is hiermee op bijna 800 gebracht. Daarmee zijn we nu over de helft van het benodigde aantal boeken voor het vernieuwen van de schoolbibliotheek.
Via één van de medewerkers van de afdeling Collecties hebben wij op 25 augustus jl. deze geweldige donatie in ontvangst mogen nemen. Jaarlijks ververst Probiblio de collecties van tientallen bibliotheken in Noord en Zuid Holland en dit jaar hebben zij een deel van die vervangen collectie belangeloos beschikbaar gesteld voor onze stichting. Wij zijn hen daar enorm dankbaar voor! Dit is een prachtige stilmulans voor het werk dat wij doen en brengt ons weer dichterbij ons doel: een vernieuwde schoolbibliotheek voor de kinderen in Apoera!
Via één van de medewerkers van de afdeling Collecties hebben wij op 25 augustus jl. deze geweldige donatie in ontvangst mogen nemen. Jaarlijks ververst Probiblio de collecties van tientallen bibliotheken in Noord en Zuid Holland en dit jaar hebben zij een deel van die vervangen collectie belangeloos beschikbaar gesteld voor onze stichting. Wij zijn hen daar enorm dankbaar voor! Dit is een prachtige stilmulans voor het werk dat wij doen en brengt ons weer dichterbij ons doel: een vernieuwde schoolbibliotheek voor de kinderen in Apoera!
zaterdag 7 augustus 2010
Eerste deel boeken voor schoolbibliotheek aangeschaft
Met de zeer vriendelijke medewerking van enkele medewerkers van de Openbare Bibliotheek Deventer is het eerste deel van de boeken voor de school onlangs verkregen. Tijdens de Deventer Boekenmarkt op 1 augustus jl. hebben we ruim 260 verschillende soorten boeken voor slechts 50 euro kunnen aanschaffen. Het gaat om prentenboeken, leesboeken voor uiteenlopende leeftijden en ook informatieve boeken voor het maken van o.a. werkstukken.
Hiermee kan een eerste impuls gegeven worden aan het vernieuwen van de schoolbibliotheek.
De dozen met boeken zullen zeer binnenkort klaar staan voor verscheping naar Paramaribo.
Aangezien het nieuwe schooljaar in Suriname begin oktober start, zal het zeker mogelijk zijn de boeken voor die tijd ter plaatste te hebben.
woensdag 21 april 2010
Succesvolle inzamelingsactie op Amsterdamse basisschool.
Op donderdag 1 april hebben de leerlingen van basisschool Piet Hein in Amsterdam hun 6 weken durende schoolproject afgesloten met een prachtige presentatie.
Jaarlijks organiseert de school een project, waarbij tijdens de afsluiting een verkoop van door leerlingen gemaakte spullen wordt gehouden. De opbrengst hiervan hebben zij dit jaar geschonken aan het boekenproject voor de O.S. Apoera.
Met de verkoop van zelfgebakken "Amsterdamse korstjes" en limonade en het alom bekende snoephappen onder water hebben de kinderen ruim 330 euro ingezameld. Dit bedrag zal geheel tengoede komen aan het boekenproject.
De kinderen en leerkrachten in Apoera zijn hen bijzonder dankbaar voor deze mooie donatie!
Jaarlijks organiseert de school een project, waarbij tijdens de afsluiting een verkoop van door leerlingen gemaakte spullen wordt gehouden. De opbrengst hiervan hebben zij dit jaar geschonken aan het boekenproject voor de O.S. Apoera.
Met de verkoop van zelfgebakken "Amsterdamse korstjes" en limonade en het alom bekende snoephappen onder water hebben de kinderen ruim 330 euro ingezameld. Dit bedrag zal geheel tengoede komen aan het boekenproject.
De kinderen en leerkrachten in Apoera zijn hen bijzonder dankbaar voor deze mooie donatie!
zondag 14 maart 2010
En nu aan de slag!
Wat begon met het regelmatig versturen van pakketten met materialen voor de school en kleding voor kinderen uit de allerarmste gezinnen is nu geworden tot een officiële stichting. Dat wil niet zeggen dat het verzenden van deze pakketten stopt. We breiden de activiteiten uit en daarbij kunnen we jouw hulp gebruiken!
Wat doet de CiRCLES foundation nu eigenlijk?
Waar het ons om gaat is het vergroten van de kansen van kinderen die wonen in plattelandsgemeenschappen, ookwel Rural Communities genoemd. Kansen om hun talenten en capaciteiten optimaal te kunnen ontdekken en inzetten voor een beter leven.
Iets waar ieder kind recht op heeft!
In landen buiten onze Westerse wereld hebben kinderen vaak niet dezelfde kansen als hun leeftijdsgenoten hier. Wij willen ons specifiek inzetten voor kinderen die buiten de stedelijke gebieden wonen. Zij hebben vaak geen of gebrekkige toegang tot zaken als een goede bibliotheek, computers en internet. Deze zijn van groot belang om kennis op te doen voor de toekomst. Als deze kinderen op latere leeftijd richting de stad trekken om werk te zoeken, hebben zij op dat gebied een behoorlijke achterstand op hen die hier al op jonge leeftijd gebruik van konden maken.
Om een samenwerking met de school op te starten hebben ouders van leerlingen, als voorloper op een eigen stichting, een zgn. Ouder Commité opgericht. In overleg met hen en de schoolleiding bekijken we waar behoefte aan ondersteuning en samenwerking is. Zij kunnen immers zelf het beste bepalen welke zaken prioriteit hebben en hoe dat aangepakt kan worden.
Wat betreft de ondersteuning door de CiRCLES foundation is er naast kleinschalige doorlopende ondersteuning ook sprake van grotere concrete projecten.
Onlangs hebben we in gezamelijk overleg met de leerkrachten en het oudercommité een boekenproject voor de bibliotheek opgestart.
Dit zal de eerste fase zijn in het opzetten van een multimediale ruiimte voor de school.
Concreet houdt dit in dat middels in inzamelen van gelden en boeken de bestaande bibliotheek grondig aangevuld gaat worden met lees-, studie- en informatieve boeken. Aangezien we werken vanuit het idee dat we veel willen bereiken tegen minimale kosten, zullen we uitgeverijen, bibliotheken en andere instanties aanschrijven met het verzoek om gratis boeken. Daarnaast zullen we op bescheiden schaal fondsen gaan werven om kosten voor o.a. transport te kunnen betalen.
Wil jij ook iets betekenen voor dit project?
Heb jij ideeën om ons verder te helpen bij het uitvoeren van onze plannen?
Laat het ons weten en mail of bel!
Wat doet de CiRCLES foundation nu eigenlijk?
Waar het ons om gaat is het vergroten van de kansen van kinderen die wonen in plattelandsgemeenschappen, ookwel Rural Communities genoemd. Kansen om hun talenten en capaciteiten optimaal te kunnen ontdekken en inzetten voor een beter leven.
Iets waar ieder kind recht op heeft!
In landen buiten onze Westerse wereld hebben kinderen vaak niet dezelfde kansen als hun leeftijdsgenoten hier. Wij willen ons specifiek inzetten voor kinderen die buiten de stedelijke gebieden wonen. Zij hebben vaak geen of gebrekkige toegang tot zaken als een goede bibliotheek, computers en internet. Deze zijn van groot belang om kennis op te doen voor de toekomst. Als deze kinderen op latere leeftijd richting de stad trekken om werk te zoeken, hebben zij op dat gebied een behoorlijke achterstand op hen die hier al op jonge leeftijd gebruik van konden maken.
Om een samenwerking met de school op te starten hebben ouders van leerlingen, als voorloper op een eigen stichting, een zgn. Ouder Commité opgericht. In overleg met hen en de schoolleiding bekijken we waar behoefte aan ondersteuning en samenwerking is. Zij kunnen immers zelf het beste bepalen welke zaken prioriteit hebben en hoe dat aangepakt kan worden.
Wat betreft de ondersteuning door de CiRCLES foundation is er naast kleinschalige doorlopende ondersteuning ook sprake van grotere concrete projecten.
Onlangs hebben we in gezamelijk overleg met de leerkrachten en het oudercommité een boekenproject voor de bibliotheek opgestart.
Dit zal de eerste fase zijn in het opzetten van een multimediale ruiimte voor de school.
Concreet houdt dit in dat middels in inzamelen van gelden en boeken de bestaande bibliotheek grondig aangevuld gaat worden met lees-, studie- en informatieve boeken. Aangezien we werken vanuit het idee dat we veel willen bereiken tegen minimale kosten, zullen we uitgeverijen, bibliotheken en andere instanties aanschrijven met het verzoek om gratis boeken. Daarnaast zullen we op bescheiden schaal fondsen gaan werven om kosten voor o.a. transport te kunnen betalen.
Wil jij ook iets betekenen voor dit project?
Heb jij ideeën om ons verder te helpen bij het uitvoeren van onze plannen?
Laat het ons weten en mail of bel!
zondag 3 januari 2010
Eerst zaaien, dan oogsten
En dat oogsten soms lang op zich kan laten wachten weet ik inmiddels.
Na het opnieuw bezoeken van Apoera in augustus van dit jaar, was de wens een stichting op te willen richten om de school en vooral de kinderen te ondersteunen nog duidelijker geworden.
Enigszins verrast door de hartelijkheid en gastvrijheid van de inwoners van het dorp, blijkbaar kunnen dingen in je herinnering ook in de afnemende zin veranderen, kwam ik voor de tweede maal in Apoera aan. Niet alleen de mentaliteit van de mensen verraste me, ook kon ik al vrij snel met eigen ogen zien dat de tijd het dorp geen goed had gedaan.
Het welkomsbord op de bootsteiger was behoorlijk verweerd geraakt en ook de aanblik van veel huizen en erven deed me vermoeden dat het Apoera niet voor de wind gaat.
Met de wetenschap dat inmiddels bijna alle werkzaamheden van Billiton in het Bakhuysgebergte gestopt zijn, kon ik concluderen dat voor veel gezinnen de situatie niet rooskleurig is. Vaders van gezinnen die hun baan kwijtgeraakt zijn en voor 'n inkomen nu ver buiten Apoera moeten werken. Niet te vergeten zij die geen vervangend werk hebben kunnen vinden.
De volgende dag werd mijn vermoeden bevestigd in een gesprek met Judith Moor, hoofd van de lagere school. Niet alleen is de werkgelegenheid verslechterd, ook de interesse van bedrijven en instanties voor het gebied is minder aan het worden.
Dat gaf me geen goed gevoel en zette me aan 't denken.
Tijdens de week dat ik bij oom Bolly en tante Charlotte verbleef heb ik spontane gesprekken gevoerd met verschillende inwoners. Onder hen een basya en de kapitein van het dorp, Carlo Lewis. In die gesprekken vielen 2 zaken mij voortdurend op. Natuurlijk de problemen waar het dorp en de inwoners mee te maken hebben, maar ook de 'liefde' voor de plek waar men woont. Men heeft er z'n wortels, spreekt met trots over ouders en grootouders en lijkt onvoorwaardelijk bereid elkaar te helpen in tijden van tegenspoed. En ondanks alle zorgen wordt er gelachen, veel gelachen.
In de contacten die ik de voorgaande maanden met Judith Moor heb gehad, hebben we veel gesproken over de mogelijkheden van samenwerking en ondersteuning van de school. Judith heeft met ouders gesproken over het oprichten van een oudercommissie en tijdens mijn verblijf in Apoera hebben we met een groep ouders (wiens kinderen op de O.S. zitten) daadwerkelijk de commissie kunnen oprichten. De commissie is een voorloper van een formele stichting die de ouders willen oprichten. Met een stichting in Apoera en één in Nederland kunnen we samenwerken en projecten ter ondersteuning van de school opzetten en uitvoeren.
Op die bewuste vrijdagavond, na de zoveelste tropisch hete dag, liep ik terug naar het huis van oom Bolly en tante Chartlotte. Mijn gevoel was door de week heen positiever en optimistischer geworden en na vanavond was het voor mij duidelijk: ik zou een stichting gaan opzetten!
In de laatste vakantiedagen na thuiskomst ben ik danook direct aan de slag gegaan. Veel lezen, veel uitzoeken, proberen een beeld te krijgen van de juiste aanpak om stap voor stap tot een goede start van een stichting te komen.
Op 15 december jl. kon er eindelijk geoogst worden; de akte van oprichting werd getekend en stichting CiRCLES foundation is een feit. CiRCLES staat voor Children in Rural Communities Living & Educational Support.
Samen met Hendrik Jan de Kort en Joris Snelder vormen we het bestuur van een kleine, maar daarom niet minder ambitieuze stichting.
Weer was daar dat goede gevoel. En dit is eigenlijk pas het begin.
Nu er een officiële stichting is, kunnen er op grotere schaal fondsen geworven worden.
We kunnen projectplannen maken en samenwerkingen met andere stichtingen initiëren.
Werk aan de winkel dus!
Op deze weblog kun je de komende tijd volgen waar we als stichting mee bezig zijn en wat er zoal in Apoera gebeurd.
Wil je meer weten over hoe je ons bijvoorbeeld kunt steunen, neem dan contact met ons op via circlesfoundation@gmail.com
Na het opnieuw bezoeken van Apoera in augustus van dit jaar, was de wens een stichting op te willen richten om de school en vooral de kinderen te ondersteunen nog duidelijker geworden.
Enigszins verrast door de hartelijkheid en gastvrijheid van de inwoners van het dorp, blijkbaar kunnen dingen in je herinnering ook in de afnemende zin veranderen, kwam ik voor de tweede maal in Apoera aan. Niet alleen de mentaliteit van de mensen verraste me, ook kon ik al vrij snel met eigen ogen zien dat de tijd het dorp geen goed had gedaan.
Het welkomsbord op de bootsteiger was behoorlijk verweerd geraakt en ook de aanblik van veel huizen en erven deed me vermoeden dat het Apoera niet voor de wind gaat.
Met de wetenschap dat inmiddels bijna alle werkzaamheden van Billiton in het Bakhuysgebergte gestopt zijn, kon ik concluderen dat voor veel gezinnen de situatie niet rooskleurig is. Vaders van gezinnen die hun baan kwijtgeraakt zijn en voor 'n inkomen nu ver buiten Apoera moeten werken. Niet te vergeten zij die geen vervangend werk hebben kunnen vinden.
De volgende dag werd mijn vermoeden bevestigd in een gesprek met Judith Moor, hoofd van de lagere school. Niet alleen is de werkgelegenheid verslechterd, ook de interesse van bedrijven en instanties voor het gebied is minder aan het worden.
Dat gaf me geen goed gevoel en zette me aan 't denken.
Tijdens de week dat ik bij oom Bolly en tante Charlotte verbleef heb ik spontane gesprekken gevoerd met verschillende inwoners. Onder hen een basya en de kapitein van het dorp, Carlo Lewis. In die gesprekken vielen 2 zaken mij voortdurend op. Natuurlijk de problemen waar het dorp en de inwoners mee te maken hebben, maar ook de 'liefde' voor de plek waar men woont. Men heeft er z'n wortels, spreekt met trots over ouders en grootouders en lijkt onvoorwaardelijk bereid elkaar te helpen in tijden van tegenspoed. En ondanks alle zorgen wordt er gelachen, veel gelachen.
In de contacten die ik de voorgaande maanden met Judith Moor heb gehad, hebben we veel gesproken over de mogelijkheden van samenwerking en ondersteuning van de school. Judith heeft met ouders gesproken over het oprichten van een oudercommissie en tijdens mijn verblijf in Apoera hebben we met een groep ouders (wiens kinderen op de O.S. zitten) daadwerkelijk de commissie kunnen oprichten. De commissie is een voorloper van een formele stichting die de ouders willen oprichten. Met een stichting in Apoera en één in Nederland kunnen we samenwerken en projecten ter ondersteuning van de school opzetten en uitvoeren.
Op die bewuste vrijdagavond, na de zoveelste tropisch hete dag, liep ik terug naar het huis van oom Bolly en tante Chartlotte. Mijn gevoel was door de week heen positiever en optimistischer geworden en na vanavond was het voor mij duidelijk: ik zou een stichting gaan opzetten!
In de laatste vakantiedagen na thuiskomst ben ik danook direct aan de slag gegaan. Veel lezen, veel uitzoeken, proberen een beeld te krijgen van de juiste aanpak om stap voor stap tot een goede start van een stichting te komen.
Op 15 december jl. kon er eindelijk geoogst worden; de akte van oprichting werd getekend en stichting CiRCLES foundation is een feit. CiRCLES staat voor Children in Rural Communities Living & Educational Support.
Samen met Hendrik Jan de Kort en Joris Snelder vormen we het bestuur van een kleine, maar daarom niet minder ambitieuze stichting.
Weer was daar dat goede gevoel. En dit is eigenlijk pas het begin.
Nu er een officiële stichting is, kunnen er op grotere schaal fondsen geworven worden.
We kunnen projectplannen maken en samenwerkingen met andere stichtingen initiëren.
Werk aan de winkel dus!
Op deze weblog kun je de komende tijd volgen waar we als stichting mee bezig zijn en wat er zoal in Apoera gebeurd.
Wil je meer weten over hoe je ons bijvoorbeeld kunt steunen, neem dan contact met ons op via circlesfoundation@gmail.com
donderdag 11 juni 2009
Mijn eerste contact met O.S. Apoera
Tijdens mijn reis naar Suriname, feb/mrt 2008, samen met een groep Nederlands/Surinaamse vrienden, besloten we het geboortedorp van de vader van één van hen te bezoeken.
We verbleven 4 dagen in Apoera en logeerden bij oom Bolly en tante Charlotte. Zij hebben een 'vakantiebungalow' naast hun eigen huis, en verzorgen daarbij ook het eten volgens Surinaams recept en traditie. Zuiver biologisch, want van eigen land!
De heer Boldewijn (oom Bolly) werkt als tuinman op de basisschool en al pratende over mijn werk en zijn werk komen we tot de afspraak dat ik de volgende ochtend om 7 uur met hem mee fiets om de school te bezoeken. Een beetje ongemakkelijk voel ik me toch wel, als onaangekondigde gast, maar volgens hem is dat nergens voor nodig. En dat zal blijken...
De volgende, regenachtige, ochtend wordt ik hartelijk ontvangen door Judith Moor, zij is schoolhoofd van de O.S. Apoera. We praten op haar eenvoudige kantoor, dat eveneens gedeeltelijk dient als opslag voor de schoolvoorraad. Tussendoor komen collega's en leerlingen binnenlopen met vragen en mededelingen.
Al pratende en kijkende krijg ik de indruk dat dit een goed georganiserde school is, met een schoolhoofd dat prima weet waar ze heen wil met de school en het onderwijs aan de kinderen. Ze heeft een visie en een missie. En bij mij komt de vraag op borrelen of zij ondersteuning kunnen gebruiken en wat ik daarin zou kunnen betekenen.
Geraakt door haar enthousiasme loop ik met Judith over het schoolterrein. Links en rechts druppelen nog wat leerlingen binnen, vertraagd door de tropische regen deze ochtend. Zij vertelt me dat alle kinderen van het dorp naar school gaan, ook degene die in het Trio-dorp aan de rand van Apoera wonen. Dit wordt mij een dag later door de Basya van dat dorp bevestigd. Onderwijs voor hun kinderen is ook voor de Trio-indianen van groot belang.
Het valt mij op dat de groep 4 en 5 jarigen groot is, ik tel er snel al bijna 40. Zij hebben 1 leerkracht en werken en spelen met z'n allen in 1 lokaal. Ook de overige groepen zijn goed gevuld en Judith vertelt trots te zijn dat ze voor alle groepen een leerkracht heeft kunnen aanstellen en dat er genoeg lokalen zijn voor alle leerlingen. Tjaa, groepsgrootte is in dit geval misschien ook wel relatief... laat staan relevant.
We wandelen verder en Judith laat me de bibliotheek van de school zien. Ze merkt op dat er te weinig boeken zijn voor de verschillende leeftijden en dat er voor het VOJ (Voortgezet Onderwijs voor Junioren) ook boeken in het Engels en Spaans moeten komen. Ondertussen klinkt het signaal voor de pauze, kinderen verlaten hun lokaal en gaan bij een dame in de school hun 'snack' kopen. Veel kinderen nemen van thuis eten mee, anderen kopen op school, maar een deel van de kinderen eet niet op school. Sommigen van hen komen ook zonder ontbijt naar school. Iets waar Judith graag verandering in wil brengen, maar waar de school geen middelen voor heeft.
Iedereen weet immers wat een lege maag betekent voor de leerprestaties...
Als alle kinderen weer volgens Surinaamse discipline voor hun lokaal staan opgesteld en de lessen hervat worden, begint op het gras op de binnenplaats van de school een gymles. Judith heeft een goede, gekwalificeerde leerkracht aangesteld en als het niet regent (we zijn hier in Suriname!) kunnen de kinderen gymles krijgen. Deze weersvoorwaarde betekent dat een groot deel van de lessen niet plaatsvind kan vinden en dat het voor de school een stap vooruit zou zijn als er een gymzaal zou komen. Bewegingsonderwijs is immers meer dan tikkertje in het gras en draagt bij aan de algehele ontwikkeling van de kinderen. En ik bedenk me tegelijkertijd waar zo'n zaal buiten de schooltijden voor ingezet kan worden.
Als we terug zijn op haar kantoor, merk ik op dat ik geen computers op school gezien heb. Judith vertelt me dat de school één computer heeft gekregen van BHP Billiton. Ze heeft op school niet echt een geschikte plek om het apparaat neer te zetten en er is geen internetaansluiting mogelijk. Apoera heeft namelijk maar 1 aansluiting op het internet en die is in het informatiecentrum dat is opgericht door, wederom, BHP Billiton. Zij houden zich bezig met bauxietwinning in de streek rondom Apoera en dragen op meerdere manieren bij aan de ondersteuning van de gemeenschap. Ik kom daar nog op terug in een volgend bericht.
Geen computers, geen internet. En dat terwijl algemeen bekend is dat internet en ICT de hedendaagse poort tot kennis en informatie zijn. Voor deze kinderen dus niet. Een valse start?!
Het is inmiddels al laat in de ochtend en Judith verontschuldigd zich voor andere werkzaamheden. Tijdens het afscheid nemen vraag ik haar of zij concreet zaken kan benoemen waarmee de school geholpen kan worden. Zij benoemt de bibliotheek, de gymzaal, het schooleten en computers voor de school. Eigenlijk, voegt ze eraan toe, staan wij open voor alle ondersteuning, want van alles is tekort in deze regio. Voorzichtig geef ik aan haar graag te willen helpen, maar geen beloftes wil en kan maken. Ze begrijpt het en vertelt me over de vele toeristen die Apoera bezocht hebben en hen bergen aan hulp belooft hebben. Hulp waarop ze tot de dag van vandaag nog wachten.
We nemen afscheid, wisselen gegevens uit en spreken de wens uit met elkaar in contact te blijven. En zo geschiedde...
We verbleven 4 dagen in Apoera en logeerden bij oom Bolly en tante Charlotte. Zij hebben een 'vakantiebungalow' naast hun eigen huis, en verzorgen daarbij ook het eten volgens Surinaams recept en traditie. Zuiver biologisch, want van eigen land!
De heer Boldewijn (oom Bolly) werkt als tuinman op de basisschool en al pratende over mijn werk en zijn werk komen we tot de afspraak dat ik de volgende ochtend om 7 uur met hem mee fiets om de school te bezoeken. Een beetje ongemakkelijk voel ik me toch wel, als onaangekondigde gast, maar volgens hem is dat nergens voor nodig. En dat zal blijken...
De volgende, regenachtige, ochtend wordt ik hartelijk ontvangen door Judith Moor, zij is schoolhoofd van de O.S. Apoera. We praten op haar eenvoudige kantoor, dat eveneens gedeeltelijk dient als opslag voor de schoolvoorraad. Tussendoor komen collega's en leerlingen binnenlopen met vragen en mededelingen.
Al pratende en kijkende krijg ik de indruk dat dit een goed georganiserde school is, met een schoolhoofd dat prima weet waar ze heen wil met de school en het onderwijs aan de kinderen. Ze heeft een visie en een missie. En bij mij komt de vraag op borrelen of zij ondersteuning kunnen gebruiken en wat ik daarin zou kunnen betekenen.
Geraakt door haar enthousiasme loop ik met Judith over het schoolterrein. Links en rechts druppelen nog wat leerlingen binnen, vertraagd door de tropische regen deze ochtend. Zij vertelt me dat alle kinderen van het dorp naar school gaan, ook degene die in het Trio-dorp aan de rand van Apoera wonen. Dit wordt mij een dag later door de Basya van dat dorp bevestigd. Onderwijs voor hun kinderen is ook voor de Trio-indianen van groot belang.
Het valt mij op dat de groep 4 en 5 jarigen groot is, ik tel er snel al bijna 40. Zij hebben 1 leerkracht en werken en spelen met z'n allen in 1 lokaal. Ook de overige groepen zijn goed gevuld en Judith vertelt trots te zijn dat ze voor alle groepen een leerkracht heeft kunnen aanstellen en dat er genoeg lokalen zijn voor alle leerlingen. Tjaa, groepsgrootte is in dit geval misschien ook wel relatief... laat staan relevant.
We wandelen verder en Judith laat me de bibliotheek van de school zien. Ze merkt op dat er te weinig boeken zijn voor de verschillende leeftijden en dat er voor het VOJ (Voortgezet Onderwijs voor Junioren) ook boeken in het Engels en Spaans moeten komen. Ondertussen klinkt het signaal voor de pauze, kinderen verlaten hun lokaal en gaan bij een dame in de school hun 'snack' kopen. Veel kinderen nemen van thuis eten mee, anderen kopen op school, maar een deel van de kinderen eet niet op school. Sommigen van hen komen ook zonder ontbijt naar school. Iets waar Judith graag verandering in wil brengen, maar waar de school geen middelen voor heeft.
Iedereen weet immers wat een lege maag betekent voor de leerprestaties...
Als alle kinderen weer volgens Surinaamse discipline voor hun lokaal staan opgesteld en de lessen hervat worden, begint op het gras op de binnenplaats van de school een gymles. Judith heeft een goede, gekwalificeerde leerkracht aangesteld en als het niet regent (we zijn hier in Suriname!) kunnen de kinderen gymles krijgen. Deze weersvoorwaarde betekent dat een groot deel van de lessen niet plaatsvind kan vinden en dat het voor de school een stap vooruit zou zijn als er een gymzaal zou komen. Bewegingsonderwijs is immers meer dan tikkertje in het gras en draagt bij aan de algehele ontwikkeling van de kinderen. En ik bedenk me tegelijkertijd waar zo'n zaal buiten de schooltijden voor ingezet kan worden.
Als we terug zijn op haar kantoor, merk ik op dat ik geen computers op school gezien heb. Judith vertelt me dat de school één computer heeft gekregen van BHP Billiton. Ze heeft op school niet echt een geschikte plek om het apparaat neer te zetten en er is geen internetaansluiting mogelijk. Apoera heeft namelijk maar 1 aansluiting op het internet en die is in het informatiecentrum dat is opgericht door, wederom, BHP Billiton. Zij houden zich bezig met bauxietwinning in de streek rondom Apoera en dragen op meerdere manieren bij aan de ondersteuning van de gemeenschap. Ik kom daar nog op terug in een volgend bericht.
Geen computers, geen internet. En dat terwijl algemeen bekend is dat internet en ICT de hedendaagse poort tot kennis en informatie zijn. Voor deze kinderen dus niet. Een valse start?!
Het is inmiddels al laat in de ochtend en Judith verontschuldigd zich voor andere werkzaamheden. Tijdens het afscheid nemen vraag ik haar of zij concreet zaken kan benoemen waarmee de school geholpen kan worden. Zij benoemt de bibliotheek, de gymzaal, het schooleten en computers voor de school. Eigenlijk, voegt ze eraan toe, staan wij open voor alle ondersteuning, want van alles is tekort in deze regio. Voorzichtig geef ik aan haar graag te willen helpen, maar geen beloftes wil en kan maken. Ze begrijpt het en vertelt me over de vele toeristen die Apoera bezocht hebben en hen bergen aan hulp belooft hebben. Hulp waarop ze tot de dag van vandaag nog wachten.
We nemen afscheid, wisselen gegevens uit en spreken de wens uit met elkaar in contact te blijven. En zo geschiedde...
Abonneren op:
Posts (Atom)
